Τα κύρια υλικά που χρησιμοποιούνται σε ηλιακές-αντλίες καταιονισμού (γνωστές και ως φωτοβολταϊκές αντλίες νερού) ποικίλλουν ανάλογα με τα εξαρτήματα και την εφαρμογή. Ωστόσο, τα εξαρτήματα του πυρήνα (ειδικά αυτά που έρχονται σε άμεση επαφή με το νερό) χρησιμοποιούν γενικά υλικά-ανθεκτικά στη διάβρωση, υψηλής- αντοχής για να διασφαλίσουν την αξιοπιστία σε εξωτερικές συνθήκες, τη μακροπρόθεσμη-λειτουργία και τη διαφορετική ποιότητα του νερού.
Ανοξείδωτος χάλυβας: Αυτό είναι το πιο κοινό υλικό σε ηλιακές αντλίες καταιονισμού, ειδικά για εξαρτήματα κρίσιμης ροής όπως το σώμα της αντλίας, η πτερωτή και ο άξονας. 304 ο ανοξείδωτος χάλυβας χρησιμοποιείται ευρέως στην άρδευση γεωργικών προϊόντων και την εξόρυξη νερού σε βαθιά φρεάτια λόγω της εξαιρετικής αντοχής στη διάβρωση, της χαμηλής{2} αντοχής στη θερμοκρασία και της αντοχής σε μηχανήματα. Για παράδειγμα, ορισμένα προϊόντα αναφέρουν ρητά ότι είναι κατασκευασμένα από ανοξείδωτο χάλυβα, κατάλληλα για άρδευση με καθαρό νερό και μπορούν να αντέξουν σε θερμοκρασίες έως και -15 βαθμούς.
Μηχανικά πλαστικά: Ορισμένα σώματα ή επενδύσεις αντλιών είναι κατασκευασμένα από πλαστικά μηχανικής όπως πολυπροπυλένιο (PP), υπερ-πολυαιθυλένιο υψηλού μοριακού βάρους (UHMWPE) και υπερφθοροαιθυλένιο προπυλένιο (FEP). Αυτά χρησιμοποιούνται κυρίως για τη μεταφορά πηγών νερού με ελαφρά διαβρωτικότητα ή που περιέχουν σωματίδια και προσφέρουν πλεονεκτήματα όπως μικρό βάρος, αντοχή στη διάβρωση και χαμηλό κόστος.
Κεραμικά: Σε φωτοβολταϊκές αντλίες νερού υψηλών-ή υποβρύχιων, κεραμικοί δακτύλιοι και άξονες χρησιμοποιούνται συχνά για την επίτευξη πλήρους στεγανοποίησης (IP68) και χωρίς φθορά-λειτουργίας, σε συνδυασμό με μια μαγνητική δομή μετάδοσης κίνησης, που επιτρέπει τη λειτουργία χωρίς ψήκτρες και τη μεγάλη διάρκεια ζωής.
Χυτοσίδηρος: Σε ορισμένα παραδοσιακά ή υψηλής ισχύος-συστήματα καταιωνιστήρων, το σώμα της αντλίας μπορεί να είναι κατασκευασμένο από χυτοσίδηρο, αλλά συνήθως απαιτεί επιφανειακή αντιδιαβρωτική επεξεργασία για να αντέχει σε εξωτερικούς χώρους.